Alphaville

Para que nos acusen de intelectuáis con propiedade. Qué tempos aqueles nos que fardábamos soltando frases ou diálogos do Calígula de Camus, diálogos como este, espectacular, que viña na contraportada do disco:

(O XOVEN ESCIPIÓN pasa por detrás de CALÍGULA e se achega, vacilante. Extende unha man hacia CALÍGULA e a apoia no seu ombreiro. CALÍGULA, sen volverse, cúbrea cunha das súas).

O XOVEN ESCIPIÓN
Todos os homes teñen algún doce consolo na vida. Eso axúdalles a continuar. A él recorren cando se sinten demasiado gastados.

CALÍGULA
É certo, Escipión.

O XOVEN ESCIPIÓN
¿Non hai, pois, na túa nada semellante? ¿A chegada das bágoas? ¿Un refuxio silandeiro?

CALÍGULA
Sí, a pesar de todo.

O XOVEN ESCIPIÓN
¿E qué é?

CALÍGULA (lentamente)
O desprecio.

TELÓN

Pasaron máis de 20 anos e non sentimos ningunha nostalxia, pero quén se atreve a sacar algo así hoxe en día.