Sinaturas do máis prestixioso xornal

As nobres sinaturas nobres de El País, esa máquina expendedora de demócratas que gasta corazón de carballo americano, non como outros, as nobres sinaturas, dicía, enviaron unha carta ao Comité de Redacción do xornal para amosar a súa “preocupación polos acontecementos que está a vivir EL PAÍS”, así como “inquietude e malestar polos casos de censura que denunciou o comité profesional nos últimos días, vinculados ao ERE que afectaría a un terzo do cadro de persoal”. Ollo que non é un manifesto desos, é unha carta. Os da competencia salientan o compromiso do Premio Nobel. A listaxe de sinaturas é a seguinte (vou pasar o traballo, e boto algunhas en falla):

Julián Casanova: nin puta idea.
Jorge Edwards: Pinocho de Pinochet.
Diego Galán: creo que é crítico de cine.
Antonio García Maldonado: nin puta idea.
Marcos Giralt Torrente: nin puta idea.
Jordi García: nin puta idea, son un iletrado.
Almudena Grandes: non lin o libro ese tan transgresor, grazas.
Elvira Lindo: disparen!
Diego Manrique: ai que listiño nos saiu o rapaz.
Javier Marías: unha ovella inglesa, unha ovella madrileña, unha ovella inglesa, unha ovella madrileña...
Rosa Montero: Rosa, canto tempo! Inda non apadrinaches un elefante africano que resultou ser de ETA?
Reyes Mate: nin puta idea, síntoo, de verdade.
Antonio Muñoz Molina: o que lía a Onetti: uns libros, un Instituto Cervantes! Enterrádeo coa muller, non se nos vaia poñer sentimental.
Josep Ramoneda: é analista político, as balas non lle fan nada.
José María Ridao: sóame de algo, pero non caio.
Manuel Rivas: quen che mandaría a ti meterte onde non te chaman?
Maruja Torres: non gasten munición.
Fernando Savater:
David Trueba: debe ser irmán do outro Trueba.
Mario Vargas Llosa: premio!
Manuel Vincent: desaparecerá El País e el continuará coa súa iniciática columna dos domingos.
Ángel Viñas: estou preguizoso, nin puta idea.
_