Unha frase de Onetti

“Sabés vos, Mario, tenés una relación conyugal con la literatura. Yo tengo la relación de un amante”

Esto foi o que lle espetou Onetti a Mario Vargas Llosa, que o lembra agora de paso que saca libro sobre a obra do uruguaio. Orgulloso, como se fora algo que lle outorgora “lenda”.
Coñecemos xente co mesmo “modus operandi” de Vargas Llosa, xente que se pasa a vida buscando arrimarse a aquel que lle dea algo do que eles nunca terán. Vampiros diurnos que se disfrazan de todo, de anarquistas, de comunistas, de cocainómanos, puteros, morriñentos, perdedores, bohemios, humildes... A mesma xente que logo despreciará e cubrirá de merda os presuntos despoxos das persoas ás que lle chuparon o que lle tiñan que chupar.
O propio Vargas Llosa deixou escrito que ao seu admiradísimo Cortázar atopouno unha vez en París e non viu nel nada máis que a un tipo moralmente degradado, co cerebro comido polos sandinistas e mercando revistas de putas.
A frase de Onetti é demostrativa: están chamándote capullo (para nada é facerse o interesante, non se concibe outra relación posible coa Li-te-ra-tu-ra que a de amante) e ti sorrís e aínda o comentas, ah, Onetti, yo tuve la suerte de haberlo tratado, era un genio, fíjense que agudo sentido del humor, y era siempre así con todo el mundo... Después se hechó a perder, el pobre, pero esa es otra historia, quizás escriba otro libro sobre ese lado oscuro y escabroso de su vida. Pero hoy no estamos aquí para eso, ¿verdad?
“Oh, the squalor of the mind”.