Xestacion dun libro de actualidade

O animal bifronte e togado, ribetes de almidón nos puños espidos, os ollos lacrados no teito da habitación, pensou, o mazo dunha antiga sentencia golpeoulle o sangue mentras a muller se afastaba un pouco, logo de arrincalo da súa soedade cunha furia apenas finxida, e comenzaba a contarlle os detalles do libro que quería escribir, non buscando unha aprobación que non precisaba, requerindo a súa complicidade, imbuindo de dereito a súa ansiedade cunha delicadeza, cunha transparencia da que só unha muller así era capaz, mentras el pensou, pensou e ficou calado, para finalmente erguerse a buscar un pitillo, a ver se no estudio lle quedaba algún de cando deixara de fumar.