Un eloxio da publicidade

Onte palmou Ingmar Bergman. Estarán os cinéfilos de todo o mundo de riguroso loito. Xirará a noria de haxiografías e retratos, de conspicuos análises da súa fonda obra. Reporán as súas películas na televisión. Programarán ciclos temáticos en cines e teatros, e nos cafés prenderán apaixoados debates sobre a contemporaneidade da súa Obra (ou algo así).
Imaxinámolo no seu retiro na illa esa de Farö (ou como se escriba); un vello escarallándose de risa mentras le os xornáis dos que é portada, todas as sandeces e todos os vomitivos eloxios que se poden soltar sobre unha persoa.