Os criticos tan caros

Díctannos o que debemos escoitar. Non podemos escoitar grupos como os Cowboy Junkies (lino o outro día). Hai que ser dinámicos e alegres. Deleitarse con algo triste é de lerdos. Podes escoitar cancións tristes de Amaral ou Shakira ou El Canto del Loco, pero eso o xustifican socioloxicamente. O que veñen aseverar é:
- Cómo escoitas eso? é deprimente! Qué clase de marciano es?
- Oh, Amaral, bueno, eu escoito outras cousas, pero hai que recoñecer que sacaron un bo disco. Están arrasando.
Un gremio sen vergoña ningunha (hai excepcións, dende logo). Nos citamos de novo a Josele o dos Enemigos: "yo no quiero ser feliz". Algún problema?



A canción que lle adicaron os da Polla Records, unha desas cancións que semella xamáis perderán vixencia (entre o servilismo para os "mass media" e unha vanidade de babosos):
"...tuyo es el poder
tuyo es el espacio en el papel..."
Que ata se pasaron; outorgáronlle máis importancia da que teñen. Son os últimos dunha pirámide.