Tiza blanca

O crítico de Metrópolis que escribiu esta semana sobre o novo disco de P. J. Harvey debe estar na UCI. White chalk, si, white chalk sería o que esnifaron (artista e xornalista). Verían cabestros voando arredor do palacio de buckingham, onde arañas de xenebra se deslizarían por muslos saciados de sexo con púas de ouro, e movidas así.
"Unha esteticista desolación victoriana a golpe de piano": si joder, claro.
"Catro estrelas e media que O Tempo convertirá en cinco": por suposto! Ea!
Adicarse a esto é o que ten. Podes ter unha mala viaxe e quedarte pillado. E soñar que te tiras a súa maxestade, tamén.