
O México que se aparecía nas páxinas de “Pedro Páramo”, un espacio (non un país) detido e desesperado, fantasmal e vivísimo, alegre e violento e cruel. Espíritos construidos a balazos, deuses desequilibrados, fame e sexo, humillación e orgullo, vientres preñados de morte e cans, miragre de osos que aparecen de cando en vez para definir os límites desa xeografía.
Libros como aquel eran guías de viaxe, e non toda a necedade comercial que te atopas agora nos escaparates (para que non te perdas e non te perdas nada).
Humm... deixámonos levar, váisenos a olla. Moito coidado co turismo intelectual. Sobran cretinos que se adican ao tema.
2 comentários:
PARA VER UN BUEN BLOG, OPINAR SOBRE FUTBOL, HACER PORRAS, PASARTELO BIEN ENTRA EN
charlieeldelosmallos.blogspot.com
charlie el de los mallos, un día de estos me paso
Postar um comentário