Brandi Shearer (e III)

Está ben a rapaza de Oregón, con esa cara de axudar a mamá os domingos a preparar o pastel de moras. Algún día a música deixará de ser para ela un ideal de perfección, pasando a ser algo tan íntimo como profesional e espurio. Sofrerá como muller con coño e gusto, permitirase descoidar a técnica, ou "torcela", e entón teremos a unha gran intérprete.

¿Quedouse alguén co sitio onde tocaban? Unha barraca. Debía ser algo tipo a feira do queixo de Arzúa pero sen cartos municipais, sen fragas nin bugallos nin deluxes.
¿E co tipo do sombreiro de cowboy? A estrela local: tocaba a slide table guitar, ou como lle chamen a eso, como quen asa churrasco, “pero ben”; amenizou veladas ata no último puticlub de Arkansas; alí estaba, facendo o que sabía facer e pedindo aplausos (como quen lle pide sal a un viciño) para a nova cantante.