Comunicación e espacio

O cliente "tipo" enténdese que queira aproveitar ata o derradeiro milímetro do papel e do deseño que paga. Enténdese, tamén, que o xefe estea do seu lado, aínda que finxa (tan mal) estar do teu. Eles priman a comunicación, aparentemente; priman a ocupación inmediata de información (como algo “intransitivo”); nós primamos o deseño, as veces seguros de que “transmite” e “seduce”, de que “funciona”, ou sexa como debe ser: primeiro o reclamo e logo a letra pequena, non unha letra pequena masiva e logo un reclamo ridículo. Pero deso só estamos seguros en contadas ocasións. É o malo que ten non currar para Nike, nin ser un freelance desos que se cren freelance.

As veces amosámoslle ao xefe probas con escandalosos espacios en branco, e notamos como loita, como se lembra do seu profesor de artes gráficas: “o conxunto debe respirar”.