Premio nacional de las letras (O moralista autonómico)
Tempos aqueles nos que os fascistas presumían de camisa e pistola. Obviamente, non os botamos de menos. Acontece que os fascistas multiplicáronse, abandoaron as aparatosas pistolas e mercaron a legalidade e a ilegalidade, a moral, a maxistratura, o estado de dereito, a relixión católica, o ateísmo, a ciencia, o sexo, os ovos Kinder, os partidos de fútbol do Canal +, a política de privacidade e así un longo etc. Ata as obras completas de Juan Goytisolo mercaron, e lle deron un premio e todo (non se lle pode esixir que renuncie a el, como seguro que pretenderán “os auténticos”).
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2008
(255)
-
▼
novembro
(17)
- O álbum de fotos de Touro Sentado
- O novo de Jolie Holland
- Era o que viamos
- Premio nacional de las letras (O moralista autonóm...
- Un disco de Woody Guthrie
- Billy Bragg
- Comunicación e espacio
- Que non me gustaba
- Membro da patronal
- Canción para a distancia
- Artista combativo na busca de fronte
- A vixencia dos Clash
- Sen título
- Chocolate Jesus
- Outra
- Confesións na pista de baile
- Jean-Paul Belmondo andaba ás centolas
-
▼
novembro
(17)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário