Agora é Karlos Arguiñano quen, de novo, populariza a cociña. Ás dotes de comunicador que demostrou ao longo dos anos en distintas canles de televisión, medrando como empresario ao tempo que entraba nos fogares da península, máis ameno que didáctico e estaba ben así, para ensinar a manexarse con potas e alcachofas, engadiu recentemente o comentario político, a análise da actualidade, los recortes en sanidad y educación me tienen asombrado, los gánsters que han estado manejando la economía mundial, gánsters, si, son unos auténticos gánsters, y encima ahora hay que apollarlos a esos, a los gorileros, reafirma, apresurándose algúns a respostar que un cociñeiro ten que limitarse a cociñar.
Non teman, non acabará escribindo en Le Monde diplomatique, aínda que estaría simpático, a liberdade non é esa palabra tan sobada e baleira, deso se trata, un cociñeiro que semella flamexar un xamón asado cunha copa de coñac mentras se bebe o resto da botella pode falar do que lle pete sen que ninguén se escandalice; non lle envexa nada a moitos pensadores, é unha voz máis e hoxe prepararei unha receita súa.
_
Nenhum comentário:
Postar um comentário