Andaba o noso presidente xogando cunha pantasma, tirándolle da corda, confiado, escoltado por unha muller guapa e un home serio, se tiro por aquí deixo espida á pantasma, Paloma, son un mago, un bruxo capaz de comunicarse co máis alá, olla, e Paloma ría cun riso perfecto que non lle costou manter cando se desvelou a identidade da pantasma, mesmo semella dirixirse a el, ola, señor Fraga, que ben o vexo, mentras Frijolito revelaba unha falsa sorpresa e unha curiosa repugnancia, ahhhhhhh, esto non pode ser real.
Que lle desagradaba tanto, a entreperna de don Manuel, os dous metros e máis de seiscentos quilos de bronce? Tanto ten porque o finado xa non manda, máis albariño, para un día que pode deixádeo gozar, porque el tamén ten ao Estado na cabeza.
_
Nenhum comentário:
Postar um comentário