Sen pudor. Á hora de pesar e cobrar, case todos redondean hacia baixo, e piden permiso ou perdón se non teñen unha desas luvas de plástico para “manipular” froita e verdura; non valoran o seu traballo e eu enténdoos porque, que me desculpen, non traballo no campo, a min tamén me pasa. O traballo de cada un pode estar máis ou menos conseguido, pero todos están traballados: fica o longo cambio de mentalidade, pero xa se vai andando.
_
_
Nenhum comentário:
Postar um comentário