O dereito de cita está regulado. Quero dicir que se ti citas a un novelista, pensador ou poeta, suponse que dos de prestixio, non tes que pagar nada, só tes que lembrarte de escribir a frase entre aspas. Podes meter algo que liches de Walter Benjamin nun texto teu, é legal e segundo como o fagas quedará ben ou quedarás como un pedante. Citas a Flaubert e Flaubert non vai ver un can na súa tumba, mais non porque estea morto, porque foi parvo.
Vargas Llosa, mesmo defunto, cada vez que o cites, logo de escoitar o son dunha caixa rexistradora, cobrarache unha pasta. Xa se encarga o teu banco.
- E por que cobra tanto como suxires por unha cita?
- Coño, quen o cita?
- De tódolos xeitos os teus febles, pobres argumentos nútrense da envexa, a frustración e a preguiza dos fracasados.
- Vale, non che digo que non, amigo nutricionista.
_
Vargas Llosa, mesmo defunto, cada vez que o cites, logo de escoitar o son dunha caixa rexistradora, cobrarache unha pasta. Xa se encarga o teu banco.
- E por que cobra tanto como suxires por unha cita?
- Coño, quen o cita?
- De tódolos xeitos os teus febles, pobres argumentos nútrense da envexa, a frustración e a preguiza dos fracasados.
- Vale, non che digo que non, amigo nutricionista.
_
Nenhum comentário:
Postar um comentário