O embigo mal disimulado

Fotografiarse. Apuntalar a evidencia de ter estado e ter vivido; velaí a redundancia e a necedade.

Como esos intelectuais que “recomendan” non escribir, ou a lo menos non publicar, ata que es “vello”, mentras eles escriben cunha fidelidade enfermiza o seu diario. Cando chegan aos 65 (ou a edade que consideren), sacan todos os libros do armario, a suprema autobiografía, a autohomenaxe disfrazada de “perspectiva” e de “tempo”, dúas palabras valeiras, a haxiografía con pretensións de reflexo dunha Época.