Xogando aos abogados

Imos deixar un comentario nunha bitácora do noso pobo, por un post publicado recentemente. Moléstanos que se escriba con tantas contradiccións sen asumir (o noso é todo un mapa de contradiccións, pero nós mesmos somos ese mapa), contradiccións que comenzan pola propia linguaxe:
- “Ínclito e inepto”: mal, tío, non podes xuntar un calificativo que se supón é sarcástico (e manido) cun descalificativo. Podías poñerlle “ínclito y proverbial”, por exemplo, ou, senon estás para prontos florentinos, “aprovechado e inepto”, ou “subnormal y cabrón”, o que ti consideres.
- Na cabeceira asegúrase unha “visión aséptica” e “máximo respeto hacia las personas, no permitiendo alusiones descalificantes de su vida familiar y personal”. Carallo, menos mal que se corta!
O que nos molesta, no fondo, sabemos que non son as patéticas pretensións do autor. Moléstanos que o concellal aludido sexa concellal.