Nota do webmaster

Cando non sinto a necesidade de escribir son a persoa máis feliz do mundo. Cando sinto a necesidade de escribir e escribo mal son verdadeiramente desgraciado. Cando sinto esa necesidade e escribo ben está ben. Tranquiliza, podiamos dicir; sabes que é un continuo aplazamento, ata a morte, un aplazamento de qué, é algo máis que o de ter a certeza ab-so-lu-ta de que o escribes é bo (máis importante que se está ben).
<>