Hai unha elegante tempestade nesta muller, intérprete apaixoada e medida, compositora audaz, perseguidora de cancións esquecidas, unha e outra vez desforrando os caixóns baleiros de jazz, blues, soul, rock, folk. Como adoita pasarlle aos grandes artistas norteamericanos, como lle pasou á súa adorada Nina Simone, o recoñecemento gózao en Europa, porque ao outro lado do Atlántico están demasiado ocupados descobrendo produtos de mercadotecnia, fetiches prefabricados e melosos ata a náusea como Diana Krall.
Contan que tocou por algún garito da península, sen a súa estupenda banda, a guitarra rota, trasfegando coñac ao ritmo dunha fecha por tema. A Galicia non veu, así que haberá que situarlle o país no mapa porque lle gusta o bo xantar, como aos de Nova Orleáns.
_
Nenhum comentário:
Postar um comentário