Juan Valdés con gotas

Hai prioridades como proporcionarlle traballo e comida ao pobo; esa lóxica perversa, interiorizada, que hoxe repetiu a vicepresidenta do goberno de España, a feliz boca dereita de Mariano. Representaba a súa preocupación pola manifestación de Barcelona. Raúl del Pozo non deixa de ser efectista citando a Josep Pla, respectado exemplo de payés sensato, práctico, o pobo o que quere é que haxa pan nas panaderías e que os autobuses funcionen, vaia, estamos de acordo, resulta que para que haxa pan (comestible) nas panaderías, o panadeiro ten que saber que levadura empregar, e ten que cobrar o que é xusto, para os clientes e para el, non o precio que lle impoñan dende as mafias de Madrid, Bruxelas ou Washington. A independencia non é atavismo, si, ten un compoñente de identidade e orgullo, mais tamén, o principal, de economía.

Non é pecharse, ao contrario, se a miña pel é gobernada por outros, eu non podo decidir sobre a miña relación cos demáis, movereime na vida ao arbitrio de intereses alleos e non quero negar a relación cos demáis, quero escoller eu con quen me xunto e en que condicións (como se me pego un tiro). 

Lembrouno o outro día Paco Rodríguez, con ton de avó aburrindo, tanto ten: sen soberanía non hai socialismo, o avó Carlos, carallo, non dá pasado de moda e ben que o xubilan a diario.

Déixoos cos anuncios, hainos moi bos, e está aquel que fai de Juan Valdés subindo en burro polos Andes, ca-fé-au-tén-ti-co, "porque Dios lo quiere así, solo, Dios lo quiere así, cortao, Dios lo quiere así, con leche, Dios lo quiere así, carajillo, Dios lo quiere así... Nescafé".
_

Nenhum comentário:

Arquivo do blog

Outro

A seguir

ecoestadistica.com
Esta web apoia á iniciativa dun dominio galego propio (.gal) en Internet