Un eloxio da publicidade

Hoxe estivéronme contando algúns ledos costumes de xente vinculada á construcción por aquí (arquitectos, aparelladores, xefes de obra, promotores e axentes inmobiliarios). Unha familia unida. Entendín por fin o que sempre me repite o xefe de que nos adicámonos a construcción. Sempre se me quedaba cara de non entendelo ben, de parvo, ao dicirmo e non era eso, é que eu son parvo, directamente.
Por outro lado non está mal saber que un tamén forma parte desa familia que non para de medrar por detrás da súa modestia e o seu recato. Aínda que só sexamos o rapaz dos recados, o que vai polos refrescos (publicista, jajaja).