Inglaterra ten unha facilidade pasmosa para exportar grupos de "teenagers" con máis ou menos talento que se perden na nada ao teceiro disco. Esos rapaces levan o de montar un grupo e facer melodías no sangue. Aquí, agás fantásticas excepcións, ou se imitan ou se montan fusións aberrantes (e aparte temos a Loquillo, que fai "rock adulto", a Ramoncín, a Ana Belén e El Canto del Loco, a Amaral que din que escoitan o "Marquee Moon" coidado!...).
En fin, estabamos cos británicos: sinceiramente un bota de menos aos fillos de Margareth Thacher; berraban, privaban, follaban, saían á rúa, eran detidos, eran incómodos... Agora todo está ben.
-Papá, voume de marcha a Ibiza.
-Vale, fillo, non tomes moito éxtase que xa sabes que te senta mal.
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2007
(164)
-
▼
junho
(30)
- O que fica dos Clash é un reclamo turístico para L...
- Non hai nada sagrado (e esta ben asi)
- Frank Black & Placebo
- Os novos ingleses xa non son airados
- Ignition
- Outra de disciplinas
- O orgullo dunha raza
- Os Enemigos
- De "Agrio Beso"
- Que extraordinaria personaxe
- Un pouco de censura de cando en vez é ata estimula...
- Un spot violento
- Outra postal de norteamerica
- Entrevista a J. Corcobado
- En cumprimento do establecido na Lei Orgánica 15/1...
- Unhas movidas levan a outras. Comenzo a ver esto c...
- Ah, e lembremos que aquel que queda de parvo ante ...
- Unha vez máis cúmplese a máxima de que os que nos ...
- Hoxe estivéronme contando algúns ledos costumes de...
- O gato de Klee.
- Encontrar una cosa es siempre divertido; un moment...
- Unha ao azar dos "vellos" Pixies
- O debate continua
- P. J. Harvey
- Francesca
- Os nenos son criminais
- Unha postal de norteamerica
- Velvet
- Un anuncio de Campofrío nun magazine. Perfecto. Xa...
- Un clasico
-
▼
junho
(30)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário