Velaquí a carta de amor que lle escribiu Santiago Sierra á ministra de Cultura. Como non o coñecía, estou buscando apresuradamente algo da súa obra en internet, máis preocupado, recoñézoo, en atopar a trampa da súa renuncia que en valorar o seu traballo. Non é que me caiga mal (xa digo que non o coñezo) ou que me desagrade o que fai; si ollara un fotograma do polémico vídeo “Los penetrados”, que me deixara indiferente.
Fillo aínda da educación, sempre sospeito de aquel que mete barullo. O artista semella supeditar a obra á denuncia (moderna, seria, conceptual); non é algo nin novo nin malo (levado con xeito). Calo, entón, deixándoos coas palabras á ministra.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
novembro
(38)
- Apoio a túa causa
- A Guardiola non lle tocas ti un pelo
- Unha canción de Serrat
- As pelis de espías xa non son o que eran
- O recanto do presidente
- Unha canción para o barón de Verulam
- A botica de Eilen Jewell
- Lao Tsé en Atenas
- Este é o piano
- A actitude pode ser un lastre
- A Caixa de Texto é un tabloide sensacionalista
- Os donos da linguaxe
- Imprenta chinesa de tipos móbiles
- Mañuzo de grelos
- A tele e os marcos
- Lonxa de soidades
- Escravos de Apple
- A familia de Neko Case
- O Bernabeu non é sitio para xogar
- O perdedor foi Webber
- O clavicordio de Bach
- Territorio preocúpanos tanto El Aaiún
- Un culín á saúde de Manuel Preciado
- O manifesto Marxophone
- Fernando Alfaro e os críticos
- Qué é a literatura
- Salitre solapa
- Rexeita o Premio Nacional de Artes Plásticas
- Festa a golpe de luns
- Eloxio do pan e o allo (II)
- Estrañando a un paisano
- A campá epiléptica
- A zona vella é privada
- Jack o destripador
- Armas dun porteiro
- Unha sinxela entrevista
- Os políticos demostran un grande sentido do humor
- Os Pixies rebentan a maratón
-
▼
novembro
(38)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário