Imos cun contedor de frases reais, Palabras Textuales, pensado para a evasión dos deseñadores, así se limiten á súa lectura ou colaboren enviando algunha anécdota persoal. Evasión e convicción, asemade, de que a algúns intocables clientes non estaría mal matalos, máis descuberta a súa prepotente ignorancia gracias a dous inventos: internet e Photoshop. Controlan e manexan conceptos e vocabulario técnico. O creativo é un aproveitado que pretende cobrar por algo que ou pode facer o cliente mesmo ou o faría moito mellor outro (insisto no xenro que vive fóra).
Unhas poucas:
“No tenemos foto de perfil, así que te estoy enviando una foto de frente para que lo pongas de perfil en Photoshop”
“Hola, te envío algunas especificaciones para la página 'wed': quiero un diseño igual a Viator.com pero con una estructura diferente, me gusta la forma en la que están posicionados todos los elementos, hazlo igual. Pero que no se vea como una copia. De todas maneras ustedes son los que saben de eso. No uses esas tipografias aburridas, quiero una divertida. Quiero que el logotipo este presente a todo lo largo y ancho de la página, que la brújula de vueltas y que el camino se vaya dibujando en diferentes direcciones... bueno, ustedes son los que saben de esto”
“En cuanto a la animación me gustaría que el usuario se asuste y sin querer con un movimiento brusco golpee la bola de cristal, que ruede hasta el borde de la mesa para hacerse trizas contra el suelo. Rayos y centellas se disparan y que uno de ellos lo alcanza convirtiéndolo en un león de gran melena y corona; un verdadero Rey de la Selva. ¿En Flash lo pueden hacer?”
“Necesito que le quites ese azul claro de fondo y le pongas un Pantone color azul turquesa mar de Cancún”
“El cliente dice que la letra la quiere más helvética” – “ES HELVÉTICA” – “Yo no sé, dijo que la quería más helvética, ¿no la puedes hacer MAS HELVÉTICA?”
Antes de publicarse en libro, Palabras Textuales foi proclamado un dos 10 mellores blogs en español pola Deustche Welle e un dos sites máis amenos segundo o Book of Tens de Advertising Age; eso é prestixio, digan o que digan, “digan lo que digan...!” algúns clientes.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
agosto
(29)
- A canción de Anaïs
- O túnel de vestiarios daba a un búnker de Gaddafi
- Unha palabra chamada plebiscito
- Aínda hai quen non se cosca
- Desafogo para os calados deseñadores
- Pórtateme que che arreo con esto
- O inferno xa ten nova imaxe de marca
- Identificando infieis
- Última hora gore
- Valevalevalevalestop
- A verdadeira frase de Gary Lineker
- O entrevistador desdobrado
- Non ten botón de apagado
- A quén quere convencer
- Afacéndose a vivir
- Sobre as famosas musas de Nick Cave
- Fraude doado para un psicólogo
- Ante las fotografías de dos hermanos
- Os do 15-M poden disfrazarse de ciclistas
- Hai que dar exemplo co jazz
- Don Xerar Ilusión, o melómano que tomaba cervexa
- O barbas exquisito (II)
- Pescadores de Tokelau
- A outra tele de Julio Hernández
- Graffiti
- Coitelos mozos
- Pregunta de economía
- Esos xestos que nos anuncian
- Quenda para o Xornal de Galicia
-
▼
agosto
(29)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário