Teno claro: nos partidos contra o Barça non comparecerá en rolda de prensa, delegará en Aitor Karanka. Ninguén pode estrañarse, aínda que si estrañalo. Qué queren; se abre a boca, mal, sanción; se non a abre, mal, non é Mourinho, e alguén ten que respostar ás preguntas dos xornalistas, que aos coitados aínda non lles ensinan na facultade a formular tamén as respostas e sería un novo xornalismo (outro), aforraríanse o desprazamento ao estadio e algúns sorprenderían coas opinións que lles atribuirían aos adestradores.
O avezado xornalista preguntaríase a si mesmo qué lle pareceu a actuación arbitral, entón meteríase na cabeza de Mourinho e respostaría como se Mourinho fora que un escándalo, pero mellor calo que me multan. Logo pasaríalle un borrador ao director, que neste exemplo esixiría algo máis morboso e entre 140 e 150 caracteres.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
agosto
(29)
- A canción de Anaïs
- O túnel de vestiarios daba a un búnker de Gaddafi
- Unha palabra chamada plebiscito
- Aínda hai quen non se cosca
- Desafogo para os calados deseñadores
- Pórtateme que che arreo con esto
- O inferno xa ten nova imaxe de marca
- Identificando infieis
- Última hora gore
- Valevalevalevalestop
- A verdadeira frase de Gary Lineker
- O entrevistador desdobrado
- Non ten botón de apagado
- A quén quere convencer
- Afacéndose a vivir
- Sobre as famosas musas de Nick Cave
- Fraude doado para un psicólogo
- Ante las fotografías de dos hermanos
- Os do 15-M poden disfrazarse de ciclistas
- Hai que dar exemplo co jazz
- Don Xerar Ilusión, o melómano que tomaba cervexa
- O barbas exquisito (II)
- Pescadores de Tokelau
- A outra tele de Julio Hernández
- Graffiti
- Coitelos mozos
- Pregunta de economía
- Esos xestos que nos anuncian
- Quenda para o Xornal de Galicia
-
▼
agosto
(29)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário