Valevalevalevalestop

Esquezámonos da psicoloxía aplicada a unha tempada que comeza, previsible argumento blablabla dun perdedor que se excedeu como perdedor, cando Mourinho foi Aznar; qué agradable e sen complexos e franco. Montañas mahometanas, recollepelotas. Esta vez nin sequera puido enredar co árbitro, foron os recollepelotas, ollouno o mundo enteiro, qué cabróns, os putos recollepelotas, quén os mandou, non fai falta moito de aquí.

Despois somos os demais os que fumamos, non non, eu non quero fumar o que fuma ese tío. Tampouco son do Barça; gústame, flípame como xoga ás veces, prefíroo, pero preocúpame máis que flipe a miña filla, non é plan que me pida unha camiseta de Piqué.
_