Aí atrás apuntaba Raúl del Pozo que agora os xornalistas queren ser, directamente, columnistas, insinuando que se saltan algúns pasos da realidade, esclavina de perlas e bordón que se pode pillar de oferta en eBay: vontade de estilo, ou sexa de sinatura, e un distanciamento, ofenderíalles chamalo cinismo, que lles permite ollarse ao espello, á hora de afeitarse, sen sentirse uns primos, como se escribir non fora, en xeral (sempre haberá excepcións), un acto de inxenuidade.
Atópanse, entón, ante unha inxenuidade dobre, pero nunca deben tomar demasiado partido, desexan posuír unha visión global que lles ofreza ilusión de poder e non os comprometa á hora de medrar. Dase nas facultades: os mestres (Camba, Umbral?) son malos para os pupilos. Queren causas e nomes? Pois non hai.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2012
(198)
-
▼
março
(29)
- Non ían desencamiñados, unha mágoa
- No silencio do salón
- Se non abre a boca
- Antonio Luque pásase aos Pixies
- Baldosas luminosas a 887
- Pregunta retórica seca
- Vontade de aniquilación
- O teatro non é para algareiros
- Os extraterrestres sonche xente ben coñecida
- Ti que farías se naceras en Mineápolis?
- Documento para a historia
- Esos exemplos de prosperidade
- Din que a herba é verde
- Receita de libros á grella con vinagre balsámico “...
- Outro logotipo para estafar á xente
- Diñeiro e mentiras
- Un deseño dos que desmoralizan
- Réquiem pola faneca brava
- Cando unha foto é unha foto
- A galaxia queda en Cangas
- Eloxio da elasticidade
- Estás con Ángeles Pedraza ou Pilar Manjón, quintac...
- A culta linguaxe da corrupción
- Gallardón e o método Stanislavski
- Festa en Belvís
- Aparcar no pobo está imposible
- A realidade é algo moi complexo, ignorantes
- Problema de lóxica (Les problèmes de logique du ma...
- A taberna Rikitrí cumpre 25 anos
-
▼
março
(29)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário