Agora resulta que no teatro non se pode celebrar o Día Mundial do Teatro. Estou en contra dos días mundiais todos, mais xa que o celebran e programan actividades, neste caso, o lóxico será que se xunten, os da farándula, no teatro, no Salón Teatro, que é a sede do Centro Dramático Galego (CDG, non confundir con CDC). A Xunta cheirábase un “acto reivindicativo” e actuou con presteza, destituíndo á directora do centro, Blanca Cedán. O comunicado oficial é un primor.
A paranoia non ten que xustificarse con vaguedades, hai que operar, extirpar este foco infeccioso que nunca está contento co que facemos, e cos cartos que se lle deron para que enredaran coas súas parvadas, mandacarallo. Que aprendan de Torcuato Luca de Tena.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2012
(198)
-
▼
março
(29)
- Non ían desencamiñados, unha mágoa
- No silencio do salón
- Se non abre a boca
- Antonio Luque pásase aos Pixies
- Baldosas luminosas a 887
- Pregunta retórica seca
- Vontade de aniquilación
- O teatro non é para algareiros
- Os extraterrestres sonche xente ben coñecida
- Ti que farías se naceras en Mineápolis?
- Documento para a historia
- Esos exemplos de prosperidade
- Din que a herba é verde
- Receita de libros á grella con vinagre balsámico “...
- Outro logotipo para estafar á xente
- Diñeiro e mentiras
- Un deseño dos que desmoralizan
- Réquiem pola faneca brava
- Cando unha foto é unha foto
- A galaxia queda en Cangas
- Eloxio da elasticidade
- Estás con Ángeles Pedraza ou Pilar Manjón, quintac...
- A culta linguaxe da corrupción
- Gallardón e o método Stanislavski
- Festa en Belvís
- Aparcar no pobo está imposible
- A realidade é algo moi complexo, ignorantes
- Problema de lóxica (Les problèmes de logique du ma...
- A taberna Rikitrí cumpre 25 anos
-
▼
março
(29)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário