Entrevista con Elsa Pataky no mesmo semanal. O mesmo coñecimento: sabíamos que era actriz pero só a víramos nas cartas dos xeados que poñen nas terrazas dos cafés. Cautivadora. Caímos rendidos ante ela principalmente por tres motivos:
1) A luz da súa ollada (todos os homes "miopes" empecinámonos en falar da luz dos ollos ou da faciana das mulleres).
2) As bragas rosas de cordobán e lazo.
3) A naturalidade das súas palabras.
Qué imos engadir. Nas fotos, por suposto, transpira un sex-appeal que nos pon enfermos de desexo.
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2008
(255)
-
▼
setembro
(23)
- Juan Valdés (carajillo)
- Rockers!
- A polka no curro
- Robe "o auténtico"
- "Moito máis que un nome": un libro de psicoloxía g...
- O novo disco de Josele
- O concerto de Tom Waits
- Podemos vivir tranquilos
- Qué buena está
- Hainos cun maxisterio maior que o de Nacho Vidal
- Divino chat
- Os ianquis son superiores
- Concerto de Tom Waits
- Matt Elliott
- Pillan a Enrique Bunbury nun renuncio
- Quintana abre videoblog
- O concerto de David Byrne
- A directora de marketing
- Que poñan música
- Carta da Igrexa
- Editors
- Eu, Rne3
- Presto
-
▼
setembro
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário