Entrevista con Martin Amis nun semanal que se le en todo o estado. Non sabíamos quen era. Soábanos o nome pero nunca léramos nada del (e temo que nunca o leremos: non temos remedio). Suponse que é escritor de best-sellers “serio”. Aínda que el o mesmo preferirá outro “título”.
Pregunta: Su padre, el escritor Kingsley Amis, fue miembro del partido comunista hata 1956, su novela se desarrolla justamente en ese periodo...
Resposta: No se me había ocurrido. La gente suele catalogar a la humanidad en subcategorías [frase para enmarcar]. Mi padre escribió que hay dos clases de gente: los que gustan al sexo opuesto y los que no. ¡Menuda diferencia! Yo prefiero distinguir entre quien tiene motivaciones ideológicas o religiosas y quien no [...]. Yo siempre he rechazado cualquier forma de afiliación política.
Qué dicir! Este home merécese cobrar 4.000 euros por hora, que é o que din que cobra, por ensinar escritura creativa en Manchester.
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2008
(255)
-
▼
setembro
(23)
- Juan Valdés (carajillo)
- Rockers!
- A polka no curro
- Robe "o auténtico"
- "Moito máis que un nome": un libro de psicoloxía g...
- O novo disco de Josele
- O concerto de Tom Waits
- Podemos vivir tranquilos
- Qué buena está
- Hainos cun maxisterio maior que o de Nacho Vidal
- Divino chat
- Os ianquis son superiores
- Concerto de Tom Waits
- Matt Elliott
- Pillan a Enrique Bunbury nun renuncio
- Quintana abre videoblog
- O concerto de David Byrne
- A directora de marketing
- Que poñan música
- Carta da Igrexa
- Editors
- Eu, Rne3
- Presto
-
▼
setembro
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário