Os libros ianquis e, por extensión, os libros de agora, son os mellores. Temos que ler un que se titula "Moito máis que un nome", que leva por subtítulo "Unha introducción á xestión de marcas". Chegamos a casa, preparamos algo de cear e dicímonos: ¡veña, a por el! E no puto primeiro párrafo do prólogo sentencian: " As marcas e a súa comercialización están suxeitas á influencia dos deseñadores gráficos".
Preparamos té e procuramos tabaco, repetíndonos a frase... En Nike, empresa á que o libro lle adica un capítulo, vale, quizáis os creativos marcan as pautas a seguir (se nos puxéramos fisnos diríamos que é un proceso de retroalimentación no que os creativos ofrecen sumisamente aos directivos códigos estéticos novos para vender a mesma alienación e a mesma inmundica, ¡yeah! ¡aí queda eso!), pero aquí non, e é normal, claro, porque aquí somos todos uns retrasados mentáis cos collóns máis cativos que unhas canicas, e son as empresas (que non as marcas) as que inflúen nos deseñadores gráficos.
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2008
(255)
-
▼
setembro
(23)
- Juan Valdés (carajillo)
- Rockers!
- A polka no curro
- Robe "o auténtico"
- "Moito máis que un nome": un libro de psicoloxía g...
- O novo disco de Josele
- O concerto de Tom Waits
- Podemos vivir tranquilos
- Qué buena está
- Hainos cun maxisterio maior que o de Nacho Vidal
- Divino chat
- Os ianquis son superiores
- Concerto de Tom Waits
- Matt Elliott
- Pillan a Enrique Bunbury nun renuncio
- Quintana abre videoblog
- O concerto de David Byrne
- A directora de marketing
- Que poñan música
- Carta da Igrexa
- Editors
- Eu, Rne3
- Presto
-
▼
setembro
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário