Araña de castañolas amarelas
Para a ocasión púxolle nome ao grupo que a acompaña, The Grand Chandeliers. Pint of blood é o seu quinto disco de estudio, editado novamente en Anti-Records, dos colegas de Tom Waits. Estou a falar da autora de Old fashioned morphine, esa canción que só pode parir unha vez na vida unha compositora ou compositor.
Escoitei este suposto single, nada máis. Semella continuar a liña de The living and the dead, aínda que eso non ten ningunha importancia, como se quere marcarse unha muiñeira con Jim Morrison.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
junho
(23)
- Todos á biblioteca
- O diploma e o suicidio
- Velaquí un maniqueo
- Quenda para Galicia Hoxe
- As sete diferencias
- Sabías que a Bryan Ferry le huele el aliento
- Jolie Holland ou a falsa narcótica
- Araña de castañolas amarelas
- Sereibreve
- Mañá ás 6
- Taxar a túa cabeza
- A primicia do bolígrafo
- O sisudo analista da vida política do pobo ataca d...
- Unha concellería de urbanismo ben vale un baile
- Aínda non tomaron unha decisión
- E despois a culpa é dos rapaces
- A capital do desexo
- Intraorquestra
- A quen lle importe o Granada que erga a man
- O galo en pepitoria é duro
- Acuso de plaxio a Thom Yorke
- Youth against fascism
- Días de 1975 (II)
-
▼
junho
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário