E xa postos, como apuntou sagaz cal detective de Scotland Yard un amigo meu, por qué a maioría dos votos a José Luís Rodríguez se contabilizaron nunha urna da Adina? Qué pasa aí? Non se me alporicen que non insinúo fraude; o fraude, en todo caso, sería, como sempre, anterior. Non fai falta nacer ou estar casado nunha parroquia para currarse algo de influencia. As variantes son moitas.
Tampouco vaian pensar que teño algo persoal con José Luís Rodríguez, non Zapatero, “El Puma”, para nada; como analista político de provincias en paro, ao primeiro galgo lle teño que sacar punta. Teño que xustificarme.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
junho
(23)
- Todos á biblioteca
- O diploma e o suicidio
- Velaquí un maniqueo
- Quenda para Galicia Hoxe
- As sete diferencias
- Sabías que a Bryan Ferry le huele el aliento
- Jolie Holland ou a falsa narcótica
- Araña de castañolas amarelas
- Sereibreve
- Mañá ás 6
- Taxar a túa cabeza
- A primicia do bolígrafo
- O sisudo analista da vida política do pobo ataca d...
- Unha concellería de urbanismo ben vale un baile
- Aínda non tomaron unha decisión
- E despois a culpa é dos rapaces
- A capital do desexo
- Intraorquestra
- A quen lle importe o Granada que erga a man
- O galo en pepitoria é duro
- Acuso de plaxio a Thom Yorke
- Youth against fascism
- Días de 1975 (II)
-
▼
junho
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário