A primicia do bolígrafo
Vai un fan dos Smiths pola rúa e crúzase co seu ídolo. Casualidades tan gordas como inexplicables. O fan, perturbado ante a incrible e inmutable presencia de Morrissey, pálpase a chaqueta como se fora epiléptico, primeiro para comprobar que está vivo, e segundo buscando un bolígrafo, unha estilográfica, un lapis, algo, algo que escriba, outrodemo, ante un desdén, o de Morrissey, que de seguida se transforma en arrepío, afasta de min ese sucio instrumento cargado de tinta.
Algúns especularon coa carreira literaria de Morrissey, considerando o seu talento e a súa cultura. Inxenuos. O de Manchester xa a penas se molesta en pórlle letra ás novas cancións, como demostra nesta que presentou na BBC o outro día. Síntoo polo fan.
_
Etiquetas:
literatura
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
junho
(23)
- Todos á biblioteca
- O diploma e o suicidio
- Velaquí un maniqueo
- Quenda para Galicia Hoxe
- As sete diferencias
- Sabías que a Bryan Ferry le huele el aliento
- Jolie Holland ou a falsa narcótica
- Araña de castañolas amarelas
- Sereibreve
- Mañá ás 6
- Taxar a túa cabeza
- A primicia do bolígrafo
- O sisudo analista da vida política do pobo ataca d...
- Unha concellería de urbanismo ben vale un baile
- Aínda non tomaron unha decisión
- E despois a culpa é dos rapaces
- A capital do desexo
- Intraorquestra
- A quen lle importe o Granada que erga a man
- O galo en pepitoria é duro
- Acuso de plaxio a Thom Yorke
- Youth against fascism
- Días de 1975 (II)
-
▼
junho
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário