O diploma e o suicidio

Concurso de cartaces para uns torneos de tenis. Nin un diploma que colgar da parede branca e cotrosa. Qué fracaso, colega. Aínda non ollei os gañadores. Presentara dous traballos. Serán os outros mellores, quén o sabe? Subxectividade. Circunstancias. Escusas non. Teño que esforzarme máis, traballar máis e acertar cos deseños. Facer autocrítica sen desmoralizarme, crer, ser positivo, optimista... puaj, prefiro suicidarme, penseino seriamente, pero achei moitos inconvenientes; se te aforcas quédache marca, o gas cheira mal, non teño licencia de armas e cortarse as veas na bañeira para quedar como Marat é pretencioso, ademais de deixarlle á muller o traballo de limpar. Eso sen contar o da nota de suicidio, que tres ou catro liñas ían levarme unha semana e non ficaría satisfeito.

Non sei qué é peor, non gañar un concurso ou recibir unha mala crítica. Rafael Reig di que as malas críticas as traga con dous whiskys, o terceiro xa é para estar noutro lugar. Peor a crítica, sen dúbida, que é directa; un concurso sempre podes dicir que ten moito de lotería, premio!, foi vostede agraciado como perdedor, se tanto lle agradaría un triste diploma na parede nos chinos véndenos variados e baratos.
_