Eran todos do Deportivo

Non volverei ver, polo de agora, un partido do Celta en Cacheiras, e menos un derbi. Alí estaba eu, unha oliva cercada por 50 caníbales con xersei de marca, berrando, a tele a un volume de concerto de rock, o verde da herba cegador. Non deixarían de min nin as sobras para o can. Cando o gol en propia meta escapóuseme un comentario confiando en que ninguén me escoitaría. Trabucábame: todos desviaron a ollada do televisor hacia min cunha frase escrita na fronte: a por el.

Non é o mesmo ser valente que suicida, así que paguei o viño e largueime. Volverei despois de falar con Abel Caballero, cando me preste o apoio loxístico preciso para enfrontarnos ás hostes de César Augusto Lendoiro. O piano de cola que usa para inaugurar prazas tamén vale.
_

2 comentários:

Óscar disse...

Te tenemos fichado, portugués. Sabemos donde vives. Y además de ser portugués te atreves a hablar y escribir en galaico vernáculo. Y además seguro que eres del Barça, separatista!.
Pero ahora vamos a ganar las elecciones y os vais a enterar. Os queda una semana. A ti y a ese alcalde rojo comunista al que pides apoyo logístico.
Y conste que esto no es una amenaza, es la constatación de un hecho futuro.
Para que veas: somos tan guapos que hasta tenemos artes adivinatorias.

PD: llamad al troll, tiene trabajo el próximo finde.

Unknown disse...

O alcalde ese ten de roxo o que eu de rei, pero vós tranquilos, que cando lle joda o piano de cola ides enterarvos.

Arquivo do blog

Outro

A seguir

ecoestadistica.com
Esta web apoia á iniciativa dun dominio galego propio (.gal) en Internet