Eso de que a historia a escriben os ganadores é unha parvada: a historia escríbena os donos da historia, o que é aplicable a un Madrid-Barça. O Barça demostrou nestos últimos anos que se pode ganar, moito, cun fútbol alucinante, precioso (non preciosista, non de barroco salón de té para damas aburridas que usan máis colonia que auga). Malia a manifesta superioridade do equipo catalán en xogo e títulos, poucos fóra de Catalunya queren recoñecer esa superioridade, e cando o seu ciclo triunfal esmoreza falarase do Real Madrid de non sei cantas copas de champiñóns, esquecendo, como dixo hai uns días Arrigo Sacchi, que só o seu Milan, o Ajax dos 70 e este Barça aportaron algo máis ao fútbol.
Por eso xogadores de talento como Mesut Özil, podendo escoller, escollen ao Real Madrid e a súa pesada historia, para acabar chupando banco e sendo cuestionado.
Por eso a festiva imparcialidade de La Sexta fede.
Deica.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
dezembro
(24)
- Don Xerar Pierrot
- iJam
- Ollar a tele nunha cociña hostil
- As educadas nécoras do Atlántico Norte
- Campaña para pillar socios
- A quiniela dos ministros e outra illa
- Cando a carta de Trichet
- Sisudos analistas traballando como taquígrafos
- Dixo o presidente que estamos mellor que por aí fó...
- Dixo o presidente que estamos mellor que por aí fóra
- Un aplauso para a máquina
- Xustiza para Ezequiel ou algo así
- Rosa Díez pásase ao porno duro
- Grao de dificultade das receitas de cociña
- Consellos saídos para deseñadores gráficos
- As ligas vermellas de Pepe
- O xenio da consola calva
- Clásico interesadamente tóxico
- Historia de claraboias e samesugas
- A policía rusa pode facerte unha sangría
- Que o explique el mellor
- Munición antinorteamericana
- Estaba de bo humor
- Ten un cerebro que se chama Alfonso
-
▼
dezembro
(24)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário