Xustiza para Ezequiel ou algo así

O que está claro é que cunha pancarta non abonda, un mundo de delincuentes e vendidos e Ezequiel Mosquera é tratado como un criminal, como un tramposo. A min eso non me parece ben, indígname, indígname profundamente, qué queren que lles diga. Dous anos de suspensión polo seu positivo en hidroxietil almidón, din que unha substancia enmascarante de outras, que non che fai correr máis e sen evidencias algunhas de dopaxe. A culpa é súa, claro, por ser un currante e por non chamarse Lance Armstrong ou Alberto Contador.

Estou por achegarme ao Concello e falar con Martiño Noriega (lean o artigo seu que colgaron no Proceso de rexistro) para armar unha boa, outra, máis grande, máis aparatosa, desas que lle sacan a don Xerar Ilusión o imbécil que leva dentro. Ou acaso o hipócrita linchamento dun ciclista galego é unha frivolidade para as elevadas aspiracións do BNG.
_