Estou soltando unha frase moi longa. Remato a frase. Pausa de tres segundos. Trago saliva para escándalo dos micrófonos. Pausa dun segundo. A sociedade vasca, xa me tardaba esa parte. Xa queda pouco. Punto. Pausa. Cámara dous. Sectores e colectivadades ás que agradecer a preocupación pola súa saúde. Esteamos Unidos. Punto. Punto e final.
A culpa é da miña sogra e os seus tomates ecolóxicos a forza de sulfato. Mencionar a Iñaki sería mencionarme. Pausa, digo punto. Punto. Pausa. Posdata. Grolo ao típico aparente Cabernet Sauvignon. Estamos Unidos. Punto. Centolo da ría a 35 o quilo. Dimito.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2011
(375)
-
▼
dezembro
(24)
- Don Xerar Pierrot
- iJam
- Ollar a tele nunha cociña hostil
- As educadas nécoras do Atlántico Norte
- Campaña para pillar socios
- A quiniela dos ministros e outra illa
- Cando a carta de Trichet
- Sisudos analistas traballando como taquígrafos
- Dixo o presidente que estamos mellor que por aí fó...
- Dixo o presidente que estamos mellor que por aí fóra
- Un aplauso para a máquina
- Xustiza para Ezequiel ou algo así
- Rosa Díez pásase ao porno duro
- Grao de dificultade das receitas de cociña
- Consellos saídos para deseñadores gráficos
- As ligas vermellas de Pepe
- O xenio da consola calva
- Clásico interesadamente tóxico
- Historia de claraboias e samesugas
- A policía rusa pode facerte unha sangría
- Que o explique el mellor
- Munición antinorteamericana
- Estaba de bo humor
- Ten un cerebro que se chama Alfonso
-
▼
dezembro
(24)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário