O vello arrancacorazóns
A saída ao mercado do novo disco dos Cure posponse por segunda vez. Coméntase que Robert Smith quere grabalo de novo, e entregar dous discos (dobles) oficiáis: un producido por el e outro por non sei quen. Se a estas grabacións engadimos as previsibles caras b, bonus tracks, rarezas, remixes e bootlegs, o material non lle vai coller aos fans nun iPod de 120 xigas. Está ben eso de ofrecer “algo máis” aos amantes dos grupos, a vella e entrañable historia das caras b, pero tampouco hai que abusar; a algúns pasaralle o que lles pasaba a aquelas personaxes de Boris Vian: ela quería casar e el pulíase a pasta nos libros dun filósofo... ata que o filósofo anuncia que vai publicar unha enciclopedia, o que para ela significará a ruptura co seu amor, polo que colle e o mata (ao filósofo, claro, cando a quen debería matar é ao mozo).
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2008
(255)
-
▼
outubro
(33)
- Ryan Adams con Emmylou Harris (Unha de ciumes)
- Ryan Adams, ex neno malo
- Tipografías galegas e chistes en Macuarium
- O diaño aduaneiro
- Unha querella para Dostoievski
- Foro de tradutores
- Inversión en publicidade
- Falando co mac
- Queda unha carreira
- Valoración da música
- O ar fresco que trae a cantante norteamericana
- Unha luz máis
- 601.000 euros (Ao chillido de "Pe")
- Un gran día
- Ikea: música por pezas
- O mosqueo de Robert Smith
- O vello arrancacorazóns
- "O capital" segundo Ferrín
- A procura de osos
- Outro artista auténtico
- Mambo
- Qué bo era
- Abogados e plaxio
- No cabodano de Poe
- Pillan nun renuncio a Bunbury (II)
- David Eugene Edwards
- O "swoosh" e o rap
- O "swoosh" e os nenos
- O "swoosh"
- Un placer soportable
- Todos os dereitos reservados
- Venus en texto
- "God and Gun"
-
▼
outubro
(33)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário