O "swoosh" e o rap

E tamén están os rapeiros, claro, grandes consumidores da marca. Polo visto agora os únicos rapeiros que din algo interesante son os franceses (léase o artigo de Diego Manrique, no que fala das demandas do presidente da república a un rapeiro). En todo o mundo, incluido en España, imítase ao rap estadounidense, que pasou rápidamente de ser a voz dos marxinados ás proclamas non xa tipo “eu-son-máis-duro-ca-ti" ou “astetasdamiñababysonmáisgrandesqueasdatúababy”, senon ás máis sofisticadas “as miñas cadeas de ouro e as miñas zapatillas son máis caras que as túas”.

2 comentários:

qwerty disse...

Diego Manrique, ou a mala sorte de ser intelectual (?) na españa

Unknown disse...

Escoite voçê, na Espanha (hPaña!) non precisamos intelectual ningún, que xa temos a Aznar, nosso presidente forever (in the deep in my heart)

Arquivo do blog

Outro

A seguir

ecoestadistica.com
Esta web apoia á iniciativa dun dominio galego propio (.gal) en Internet