"No vale esa simpleza de que la música se divide en buena y mala. En verdad, cualquier música, de la más sublime a la más abyecta, puede ser buena o mala, según el momento: resulta reconfortante si acompaña a la situación, odiosa si no encaja. Sirve o no sirve."
Diego Manrique
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2008
(255)
-
▼
outubro
(33)
- Ryan Adams con Emmylou Harris (Unha de ciumes)
- Ryan Adams, ex neno malo
- Tipografías galegas e chistes en Macuarium
- O diaño aduaneiro
- Unha querella para Dostoievski
- Foro de tradutores
- Inversión en publicidade
- Falando co mac
- Queda unha carreira
- Valoración da música
- O ar fresco que trae a cantante norteamericana
- Unha luz máis
- 601.000 euros (Ao chillido de "Pe")
- Un gran día
- Ikea: música por pezas
- O mosqueo de Robert Smith
- O vello arrancacorazóns
- "O capital" segundo Ferrín
- A procura de osos
- Outro artista auténtico
- Mambo
- Qué bo era
- Abogados e plaxio
- No cabodano de Poe
- Pillan nun renuncio a Bunbury (II)
- David Eugene Edwards
- O "swoosh" e o rap
- O "swoosh" e os nenos
- O "swoosh"
- Un placer soportable
- Todos os dereitos reservados
- Venus en texto
- "God and Gun"
-
▼
outubro
(33)
Outro
A seguir
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário