Un final para Juan Luis Cebrián
O grupo PRISA afoga en débedas (é a súa linguaxe). Venderon Localia e queren desfacerse de outros moitos "activos", mesmo El País, pero as ofertas que reciben son humillantes. Din que Zapatero está disposto a soltar pasta, pedindo a cambio, en bandexa de prata, a cabeza de Cebrián. Bueno, o da bandexa de prata é unha licencia poética fora de lugar, porque o fundador e ex director do xornal, en contra do que el mesmo pensará, non ten a proxección histórica do Bautista, e a súa morte non a vai contar Oscar Wilde. O que pode facer é pedir un crédito nunha sucursal do Santander (queremos ser tu banco) e pagarlle a Vargas Llosa para que se aveña a escribirlle a necrolóxica. E confiar en que Emilio Botín esa mañán remate cun hándicap satisfactorio no campo de golf.
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
janeiro
(25)
- Lume perdido
- De premios e derrotas
- Os adxectivos son malos
- Corcobado, outra de lentellas
- A tixola antiadherente
- A publicidade tranquila do bus
- Viva o odio
- Cánovas, Adolfo, Rodrigo y Guzmán
- Señora azul, de vicio criticón
- O corazón negro de Greg Dulli
- A inmortalidade de Castro
- Patrullando
- Un detalle de Kenzo
- Cuba
- Un que se abre
- Poema de asuntos exteriores
- A liña de costura
- Manifiesto contra la masacre de Gaza (carta de cat...
- J'accuse
- A sacar réditos de Israel (Faldón para xornal)
- O mozo de "Pe"
- Estivo ben mentras durou
- Reproductor de música
- Un final para Juan Luis Cebrián
- Realpolitik
-
▼
janeiro
(25)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário