Escoitamos música como cunha venda. Palpando, probando, escollendo ás veces só polo nome ou por unha reseña que lemos en calquera xornal. Tócalle o turno a Anni B Sweet, que semella unha secuela de Russian Red. ¿Secuela ou estela? Secuela; Russian Red góstanos, esta xa se pasa de naïf, demasiadas orquídeas da inocencia humedecendo un prado demasiado verde e vaporoso.
O de MySpace será útil, pero a nós resúltanos repelente toda esa chatarra gráfica, o deseño abigarrado arredor dun número de teléfono. O MySpace desta rapaza é como as súas cancións, demasiados veos de tule branco.
Quén sabe, este ano o mesmo nos animamos e imos ver a Bob Dylan.
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
abril
(26)
- Morreu Javier Ortiz
- Un modesto brainstorming contra a crise do cine ib...
- Semos inorantes
- O "canguelo" de Marca
- Raúl del Pozo
- Unha comisión moi competente
- Qué terá Madrid
- O álbum de Touro Sentado (II)
- Ti tamén, nin que foras parvo
- Retractándonos
- Foto de Fiona Kitschin
- The Drones (A voltas co minotauro)
- Un martelo de plástico na testa
- O pai de Joseph McCarthy
- Cuarteta da campá
- Ao outro lado da discoteque
- Día da república
- Anunciación
- Os pensamentos do elefante
- Tes un problema, queremos axudarte
- Outras relixións
- A estela do rosmón
- De porcos e borregos
- O atlas de Aznar
- Marvin Gaye
- O iPod da raíña
-
▼
abril
(26)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário