Non queda nada. Unha hora. Desculpen que acudira tan tarde á chamada do espírito olímpico, pero é que nos enteramos esta noite de que Sanxenxo podía ser subsede ou como se diga, polo da vela. Eso si que é unha vila olímpica, e ten máis posibilidades que Valencia, tan castigada pola corrupción. Só de pensalo pónseme dura: emprego sólido, infraestructuras modernas e unha foto cos nosos maiores mitos eróticos xuntos: Catalina e Esperanza Aguirre.
Catalina foi a semana pasada a Madrid a unhas xornadas gastronómicas: esas son habilidades de diplomático! Tengo una corazonada, Sanxenxo, e que me desculpen os viciños porque vai ser de mexarse. Sweet home, Chicago.
*Coste da chamada: 1,50 €/min (península do Grove e Ons). Para enlaces internacionais consultar no 5555 ou en www.timofonica.com
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
outubro
(32)
- Nós tamén somos humanos
- O presidente manexable
- Haiku
- Haiku
- Un crooner dos de antes (re)
- Un crooner dos de antes
- Keith Richards sácase unhas pelas de canguro
- Un equipo de fútbol contra o Barça
- O equipo de Montalbán
- O himno improbable
- Pesos e medidas
- Gloria Lago ya es mamá
- A cifra da TVG
- Mr. Budweiser
- O medio é a mensaxe
- Cousa grave
- O club da comedia
- Manifa
- 6-3
- Premio Nobel, monicreque e drogas
- O afillado de Van Morrison
- The Raveonettes, "Candy"
- The XX, "Islands"
- O crítico perdido
- Diálogo de cine ibérico
- O presunto superaxente Feijóo
- William Faulkner, río
- Artigo de Umberto Eco
- Pactando co inimigo
- Nova bitácora: "O arqueiro finlandés"
- A envexa de todas as axendas
- A chamada do espírito olímpico*
-
▼
outubro
(32)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário