A manifestación de onte congregou a 50.000 persoas, segundo a policía, e a 100.000 segundo os organizadores. Máis ou menos. La Voz de Galicia, na súa liña, non se complica e da por boa a primeira cifra. Os da TVG, con outros métodos de contabilidade e moi astutos, ofreceron unha imaxe da Quintana empobrecida de xente. A multitude non cabía na praza, así que se baleirou dun primeiro grupo para que puidera entrar un segundo, repetindo a lectura do manifesto. Ese intre no que se baleiraba foi o que aproveitou a TVG para conectar en directo.
Listos como allos, estos da TVG. Ninguén se enterou, na Quintana desfilaban catro matados e esa é a impresión coa que debe ficar o telespectador. De feito, o que estamos a contar é inventado, porque somos tercos e malpensados e temos algo de imaxinación; alí non había case ninguén.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
outubro
(32)
- Nós tamén somos humanos
- O presidente manexable
- Haiku
- Haiku
- Un crooner dos de antes (re)
- Un crooner dos de antes
- Keith Richards sácase unhas pelas de canguro
- Un equipo de fútbol contra o Barça
- O equipo de Montalbán
- O himno improbable
- Pesos e medidas
- Gloria Lago ya es mamá
- A cifra da TVG
- Mr. Budweiser
- O medio é a mensaxe
- Cousa grave
- O club da comedia
- Manifa
- 6-3
- Premio Nobel, monicreque e drogas
- O afillado de Van Morrison
- The Raveonettes, "Candy"
- The XX, "Islands"
- O crítico perdido
- Diálogo de cine ibérico
- O presunto superaxente Feijóo
- William Faulkner, río
- Artigo de Umberto Eco
- Pactando co inimigo
- Nova bitácora: "O arqueiro finlandés"
- A envexa de todas as axendas
- A chamada do espírito olímpico*
-
▼
outubro
(32)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário