O carismático líder mundial fracasou no seu apaio á candidatura de Chicago. Certo que non se matou moito: mandou á primeira dama e logo apareceu El, en plan non vos queixar, vou agasallarvos unha hora da miña axenda, que será máis que suficiente para que gañedes.
Gañou Lula, Río de Xaneiro. Algúns cariocas, como Pelé, sacarán algo de pasta durante unha tempada.
Ficou a foto de cando empurraba o pesado e glamuroso cu da primeira dama polas escadas do Air Force One. Estos de Copenhague é que non teñen espírito olímpico ningún, anda, imos, que quero pechar dunha vez o da reforma sanitaria, e teño dúas entradas para a ópera, no Metropolitan, con Plácido Domingo e non sei quén máis.
<>
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2009
(312)
-
▼
outubro
(32)
- Nós tamén somos humanos
- O presidente manexable
- Haiku
- Haiku
- Un crooner dos de antes (re)
- Un crooner dos de antes
- Keith Richards sácase unhas pelas de canguro
- Un equipo de fútbol contra o Barça
- O equipo de Montalbán
- O himno improbable
- Pesos e medidas
- Gloria Lago ya es mamá
- A cifra da TVG
- Mr. Budweiser
- O medio é a mensaxe
- Cousa grave
- O club da comedia
- Manifa
- 6-3
- Premio Nobel, monicreque e drogas
- O afillado de Van Morrison
- The Raveonettes, "Candy"
- The XX, "Islands"
- O crítico perdido
- Diálogo de cine ibérico
- O presunto superaxente Feijóo
- William Faulkner, río
- Artigo de Umberto Eco
- Pactando co inimigo
- Nova bitácora: "O arqueiro finlandés"
- A envexa de todas as axendas
- A chamada do espírito olímpico*
-
▼
outubro
(32)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário