Hai que coidar o céspede español

Hoxe foi reelixida Rosa Díez como líder de UPyD, co 78% dos votos dos militantes (en calquera xornal poden acceder a todas as estatísticas). No seu primeiro congreso nacional, a agrupación deu un curioso exemplo de democracia interna; presumindo de voto por internet, arrastrando 14 expedientados e cunha porcentaxe de participación do 40%. O partido (Savater, Álvaro Pombo, Vargas Llosa e demáis “cráneos previlegiados”) quere retirar a protección ás linguas minoritarias da constitución española. A voceira do novo Consello de Dirección asegura que defenden o bilingüismo e que ningunha das dúas linguas precisa protección. Se así é, ¿por qué organizaron unha cruzada en defensa do español, contra as falas periféricas? En Galicia tiñamos unha política de mínimos (50%) que nin sequera se cumplía (a diglosia continuaba), aprobada durante o mandato de Fraga. Non estaban tranquilos. Non era unha campaña publicitaria.

A única explicación que se nos ocorre á súa postura e a cómo movilizaron a certos sectores da sociedade é que o galego, o catalán e o euskera son como a mala herba; podes arrincala, pero volve crecer, polo que o máis efectivo é fumigar, que non quede nada (e a esta medida chamarémoslle bilingüismo armónico). Pensemos que esa mala herba desluce e mesmo pode matar o primoroso céspede polo que camiñan entre 450 e 500 millóns de persoas.
<>