Aí vai de balde un calendario de mesa do 2011. Non fai falta subscribirse, nin encher un formulario nin visitar o perfil que non teño en Facebook ou Twitter. Imprímese nun papel groso ou cartolina (210 x 210, entra nun A4), dóbrase e xa fica operativo, óllese ou non. Sagaces deseñadores estrañarán o magenta dun troquel, pero é que este calendario é como esas tendas de campaña que as tiras dobradas ao chan e aparecen montadas (haberá casos de variñas asasinas?).
O fabricante non se responsabiliza do uso irresponsable do material, así como das posibles secuelas físicas ou mentais derivadas do mesmo, polo que lles encarezo a decantarse por unha Quechua e pirarse ao monte, a meditar entre os toxos.
Deixo dúas versións (non están a tamaño real, poden solicitalas dirixíndose ao departamento encargado): a orixinal e outra apedrada.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
dezembro
(23)
- Outra historia con lobos
- Ti paraches en algún sitio
- O novo autoproducto de P. J. Harvey
- Entrevista a Julio Cortázar en TVE no 77
- Pánico en Roma
- Repetitivo adeus á liberdade
- A publicidade xa é outra relixión
- Teño unha idea, Telmo
- Qué gañamos nós xulgando
- Trapicheando cunha dor que non é súa
- Unha persoa que vive da música (re)
- Dó no Albaicín
- Por qué se lembra un dunha canción como esta
- Os cables de Evaristo
- A urbanidade de Eduardo Mendoza
- Jack o destripador 2
- Raphael e os aseados mariñeiros marselleses
- Prescindamos de Dostoievski
- O anacoreta e as súas ofertas
- O fillo bastardo de Margaret Thatcher
- Sintaxe contra o primeiro ministro
- Activistas prosaharauís detidos no Congreso
- Os soños de Rosa Díez
-
▼
dezembro
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.


Nenhum comentário:
Postar um comentário