Ás 8.45 a.m. compareceu o alcalde da cidade, Gianni Alemanno, ante os medios para enviar unha mensaxe tranquilizadora a todos os romanos, logo de que se filtrara unha denuncia á Arma dei Carabinieri que os empurrou á histeria colectiva. Segundo datos aínda sen contrastar, a eso das 3 (a.m.) un viciño da Via della Gatta sorprendeu a dúas persoas de sexo sen identificar entregándose a carnais praceres ante un televisor no que nun primeiro intre puido recoñecer a Cristiano Ronaldo e Elsa Pataky, polo que lixeiro, inflado o seu peito polo sentido do deber, chamou para denunciar o flagrante caso de sexismo, quero falar co Papa, co señor Comisario e con Amnistía Internacional, hai dous sexistas fronte a miña casa, ah, e quero falar tamén coa Liga Norte Para Os Dereitos Dos Consumidores Indefensos, eu son liberal, pero este é un caso intolerable de desorde privada e exhibición pública, qué será de nós con esta xente en flagrante detonación reducindo a entullo todos os marcos da legalidade, ou, como dixo Dante, noi siam venuti al loco ov’io t’ho detto, che tu vendrai le genti dolorose, ch’hanno perduto il ben dello intelletto, qué horror, qué horror, mentras o alcalde agarda a que se esclareza a gravedade dos feitos para decidir se declara o estado de excepción, chegaron á nosa redacción inquietantes novas: un membro do partido Ecoloxistas Mediáticos En Acción tirouse dende un cuarto andar da Via del Plebiscito ás 8.55 a.m., minutos antes de que Nais Católicas Por Unha Televisión Sen Sexo se manifestaran diante da RAI. Está previsto un comunicado televisado do primeiro ministro da república ás 10 a.m., do que só podemos adiantar que fará un chamamento á tranquilidade, asegurando que el ás veces tamén olla na tele anuncios de dubidoso contido e aí o teñen, temos un primeiro ministro que é un exemplo para todos os italianos de fortaleza moral, que se monta orxías con menores? pois claro, eso non lle ofenderá nunca a un telespectador italiano, é o que facemos todos en maior ou menor medida. Despedimos aquí a conexión en directo ata as dez a.m. e voltamos aos nosos estudios, onde agarda Silvio Berlusconi para continuar coa teletenda.
_
Assinar:
Postar comentários (Atom)
Arquivo do blog
-
▼
2010
(351)
-
▼
dezembro
(23)
- Outra historia con lobos
- Ti paraches en algún sitio
- O novo autoproducto de P. J. Harvey
- Entrevista a Julio Cortázar en TVE no 77
- Pánico en Roma
- Repetitivo adeus á liberdade
- A publicidade xa é outra relixión
- Teño unha idea, Telmo
- Qué gañamos nós xulgando
- Trapicheando cunha dor que non é súa
- Unha persoa que vive da música (re)
- Dó no Albaicín
- Por qué se lembra un dunha canción como esta
- Os cables de Evaristo
- A urbanidade de Eduardo Mendoza
- Jack o destripador 2
- Raphael e os aseados mariñeiros marselleses
- Prescindamos de Dostoievski
- O anacoreta e as súas ofertas
- O fillo bastardo de Margaret Thatcher
- Sintaxe contra o primeiro ministro
- Activistas prosaharauís detidos no Congreso
- Os soños de Rosa Díez
-
▼
dezembro
(23)
Recomendacións
Marcadores
Miguel
Esta obra está baixo unha licenza Recoñecemento-Non comercial-Sen obras derivadas. 3.0 España de Creative Commons.
Nenhum comentário:
Postar um comentário